کناف چیست ؟

کناف چیست

مقاله کناف چیست به شما خواهد گفت: سیستم­های ساخت و ساز خشک (Dry wall) از مصالح محبوب در صنعت ساختمان سازی هستند که جایگزین مصالح سنتی شده‌اند و در اروپا به صورت فراگیر رواج یافته‌اند. کناف یکی از همین مصالح بدون آب و در واقع صفحات گچی دارای روکش‌های کاغذی به همراه شبکه گالوانیزه (پروفیل های F و U و L بهمراه اتصالات آنها) بعنوان زیر ساز آن است که برای ایجاد سقف‌های کاذب، دیوارهای کاذب، ایجاد دکور برروی سقف یا دیوار استفاده می‌شود.

سقف ها و دیوارهای جداکننده (تیغه) کناف سازه های فلزی یکپارچه گالوانیزه هستند که صفحات روکش دار گچی و سیمانی بر روی آنها پیچ می شوند.

این نوع سقف و دیوار در مقایسه با انواع سنتی حدود ده تا پانزده برابر سبک تر است. لذا با کاهش بار مرده ساختمان، تاثیر نیروی زلزله بر ساختمان کمتر می شود. در صورت تخریب ساختمان، به علت سبکی سیستم کناف، خطر جانی برای ساکنان به مقدار قابل ملاحظه ای کمتر خواهد بود.

مراحل اجرای کناف

مرسوم ترین روش اجرای سقف کناف، روشی است که 5 مرحله دارد:

مرحله یک: اجرای آویز از سقف
پروفیل های آویز U به ارتفاع مورد نظر بوسیله تفنگ مخصوص به سقف اصلی متصل می­ گردند.
مرحله‌ دو: تشکیل شبکه زیرساز
این مرحله شامل اجرای پروفیل های L و F بصورت شبکه و اتصال آنها به یکدیگر و به سازه آویز بوسیله پیچ های سازه به سازه و بست های ویژه می­باشد. بسته به نوع طرح مورد نظر، تیپ های مختلفی برای انجام کار وجود دارد از جمله تیپ A که در آن پروفیل F  بصورت شبکه عمودی و افقی با فاصله استاندارد نصب می­شود. و یا تیپ B که در آن پروفیل های F بصورت موازی با فاصله معین نصب می­گردند. در این مرحله تراز افقی سقف بوسیله لیزر چک می­گردد تا هرگونه اختلاف سطح قبل از نصب پانل گچی برطرف شود.
مرحله‌ سه: نصب گچ برگ
در این مرحله صفحات گچی کناف بر روی شبکه زیر ساز بوسیله پیچ های پانل متصل می­گردند.

مرحله چهار: درز گیری و بتونه کاری
در این مرحله درز میان دو پانل گچی کنار هم بوسیله نوار کتانی مخصوص و بتونه کناف پر می­شود تا ظاهر یکپارچه ایجاد شود.

مرحله پنج: اجرای ماستیک
اگرچه در ایران از این مرحله عبور می­شود لیکن به­منظور دستیابی به مقاومت بیشتر در برابر ترک، اجرای این مرحله ضروری است.

نیروی کار و مدت زمان اجرا

برای کناف کاری سقف، حداقل 2 نفر نیروی کار لازم است که باید کارهای زیر را انجام دهند:

  1. یک نصاب برای نصب پروفیلهای اصلی و فرعی
  2. یک کمک نصاب برای دادن وسایل مورد نیاز و علی الخصوص پانل های گچی به نصاب

برای ساخت یک سقف کاذب ساده و بدون طرح یک استادکار ماهر قادر است در یک روز حدود 30 تا 40 متر مربع را به اجرا برساند . اگر سقف کاذب دارای طرح باشد، ضمن لزوم مهارت استادکار دراجرای طرح ها با توجه به میزان پیچیدگی طرح به زمان زیادتر برای اجرا نیاز خواهد بود.

مزایای استفاده از کناف

–   سرعت اجرای مناسب.

–    دسترسی آسان به تأسیسات مکانیکی و الکتریکی

–   تعمیرات آسان و کم هزینه

–   کاهش بار مرده ساختمان

–   اجرای آسان و طرح پذیری مناسب (نه مطلوب)

–   فراوانی مصالح در بازار و سهولت تهیه آن.

معایب استفاده از کناف

–   عدم امکان اجرای طرح های گچبری و ابزار سنگین

–   بروز ترک و سایه در سقف و دیوار کناف بصورت معمول

–    ایجاد خمیدگی و اصطلاحاً شکم در صفحات گچی نصب شده علی الخصوص در نواحی مرطوب و شرجی

–   لزوم استفاده از رنگ در پایان کار بر روی سطح کار شده

 

رابیتس چیست؟

رابیتس چیست

این مقاله در آسان رابیتس به شما کمک می‌کند تا بدانید رابیتس یا راویز یا رابیز چیست و چرا در ساختمان سازی به آن نیاز دارید. کاربرد آن چیست و رابیتس بندی چه مراحلی دارد. همچنین، در این مقاله روش اجرای رابیتس و نیازمندی های آن را نیز برای شما بیان می‌کنیم.

رابیتس چیست؟

رابیتس یا همان  rib lath sheet  یکی از مصالح بسیار پراستفاده در صنعت ساختمان سازی و نوعی توری فولادی شبکه بندی شده است که از طریق انجام فرآیند پرس‌کاری و کشش بر روی ورق گالوانیزه تولید می‌شود.

در فرهنگ عامیانه در بین دست اندرکاران این حوزه، رابیتس گاهی به اشتباه با تلفظ‌هایی مانند راویز یا رابیز هم تلفظ می‌شود. ممکن است کسی گمان کند که هر کدام از این کلمات، مستقل هستند؛ اما این گونه نیست. راویز و رابیز، همان رابیتس است که به شکل عامیانه جا افتاده است.

استفاده از رابیتس به طور معمول برای ساخت سقف‌های کاذب، گچ کاری و گچ بری ها، پوشش دادن تیرآهن و آرماتور، پوشش دادن بتن سیمانی، ترمیم و بازسازی ترک‌های ساختمانی و کارهای ترمیمی دیگر، اجرای دکوراسیون، پوشش دادن کانال های سیستم سرمایشی، ایجاد نوارهای مخفی نور و … می‌باشد.

استفاده کردن از شبکه ی رابیتس به منظور پیوستگی کامل سطح دیوار ها و همچنین به وجود آمدن یک بستر مناسب برای نصب کردن اجزای تأسیسات برقی و همینطور مکانیکی و نهایتا انجام انواع رنگ کاری‌های سیمانی و گچی ، پیش از انجام گچ کاری و برای زیرسازی کار پیشنهاد و اجرا می‌شود.

شبکه ی این محصول موجب به هم پیوستن دیوارها شده و از هر نوع ترک ‌خوردگی و جدا شدن آن در کار جلوگیری می کند. جنس گالوانیزه رابیتس باعث می شود تا رابیتس بر اثر استفاده طولانی مدت دچار خوردگی و زنگ زدگی نشود.

در ایران رابیتس‌ها با تعداد ستون‌های ۹، ۱۱ و ۱۳ ستون (پل) مورد استفاده قرار می‌گیرند که نوع ۱۳ ستونه این محصول از کیفیت بالاتری برخوردار است و از انواع دیگر گرانتر است به همین دلیل است که در هنگام خرید رابیتس باید توجه داشته باشید که نوع خریداری شده با مورد مصرفی و متراژ کاری تطابق داشته باشد.

تنوعی که در تعداد ستون‌های رابیتس وجود دارد، به دلیل موارد متعدد کاربرد آن‌هاست و ارتباطی به قیمت ندارد. قیمت آن را با  وزن و ضخامت  مشخص می‌کنند و تعداد ستون‌ها اهمیتی ندارد.

مراحل رابیتس بندی

مرسوم ترین روش رابیتس بندی، روشی است که 3 مرحله دارد:

  • مرحله یک: اجرا

اجرای میلگردهای آویز که یا قبلا داخل سقف اصلی قرار گرفته اند یا در زمان اجرای رابیتس به سقف یا تیرها جوش می خورند. میلگردهای مذکور در مرحله بعدی خم شده و با جوشکاری به سایر میلگردها وصل می شوند .(با فاصله 20 الی 60 سانتی متر از هم بر اساس نوع طرح)

  • مرحله دو: نصب

توری گالوانیزه روی میلگردها بوسیله جوشکاری یا مفتول گالوانیزه و در صورتی که فاصله میلگردها زیاد باشد، باید رابیتس مورد استفاده از وزن بالا و پل های زیادتری برخوردار باشد تا گچ کاری مناسب انجام شود.

  • مرحله سه: گچ کاری

آخرین مرحله اجرای رابیتس روی سقف، گچ کاری می باشد که پس از پایان کار گذاشتن توری رابیتس انجام می گردد. در این بخش، روی رابیتس را با استفاده از گچ پر می کنند تا یک سطح یکپارچه و سفید حاصل شود. به طور معمول، کار گچ کاری آن قدر تکرار می شود تا رابیتس به خوبی پوشانده شود.

نیروی کار و مدت زمان اجرا

برای رابیتس کاری سقف، حداقل 4 نفر نیروی کار لازم است که باید کارهای زیر را انجام دهند:

  • یک جوشکار برای انجام زیرسازی کار
  • یک کمک جوشکار برای دادن وسایل مورد نیاز به جوشکار
  • یک رابیتس بند حرفه ای
  • یک نفر کمک رابیتس بند

در صورت عدم اجرای میلگرد انتظار در زمان بتن ریزی، تخریب (که غیر اصولی است) و یا اجرای بولت مورد نیاز است. برای ساخت یک سقف کاذب ساده و بدون طرح ، 2 استادکار ماهر و یک گچ ساز ماهر قادر هستند در یک روز حدود 30 تا 40 متر مربع را به اجرا برسانند. اگر سقف کاذب دارای طرح باشد، ضمن لزوم مهارت استادکار دراجرای طرح ها با توجه به میزان پیچیدگی طرح به زمان زیادتر برای اجرا نیاز خواهد بود.

مزایای استفاده از رابیتس

  • استحکام نسبی به شرط رعایت اصول مهندسی و جوش مناسب.
  • سرعت اجرای مناسب.
  • اجرای آسان و طرح پذیری مناسب (نه مطلوب)
  • عدم نیاز به نیروی متخصص.
  • فراوانی مصالح در بازار و سهولت تهیه آن.
  • امکان ایجاد طرح‌های مختلف و مورد نظر مشتری (انواع طرح های هندسی گوشه دار و منحنی)

معایب استفاده از رابیتس

  • وزن سنگین سازه زیرکار و نهایی؛
  • لزوم اجرای لایه ضخیم گچ در صورت استفاده از ملات گچ و هزینه گچ کاری زیاد؛
  • بروز خوردگی در اجزا شاسی کشی خصوصا در محل‌های جوش در نقاط مرطوب و فضای باز در دراز مدت.

برای وصل کردن رابیتس به شبکه فرعی از مفتول یا سیم های مخصوص این کار استفاده می گردد. برای این که رابیتس به صورت ثابت نگه داشته شود، باید میله های افقی و عمودی را نیز به کار برد. اگر سطح زیر رابیتس دارای جنس چوبی باشد، از مواردی مانند منگنه برای محکم سازی توری فلزی به آن بهره گرفته می شود.